• Stan prawny na: 2026-05-26
Jeżeli małoletnie dziecko odziedziczyło udział w samochodzie, nieruchomości lub innym składniku majątku, rodzice nie mogą swobodnie „oddać” ani sprzedać tego udziału bez oceny, czy czynność przekracza zwykły zarząd majątkiem dziecka.
W praktyce dział spadku, sprzedaż udziału albo przekazanie go jednej osobie zwykle wymaga wcześniejszego zezwolenia sądu opiekuńczego, a sąd sprawdza przede wszystkim interes dziecka.

Jeżeli po śmierci współwłaściciela samochodu przeprowadzono poświadczenie dziedziczenia u notariusza albo stwierdzenie nabycia spadku w sądzie, każdy spadkobierca nabywa udział w spadku. Dotyczy to również dziecka, które nie ukończyło 18 lat. Małoletni nie może jednak samodzielnie rozporządzać swoim udziałem, a rodzice działają w jego imieniu jako przedstawiciele ustawowi.
W opisanej sytuacji dorosłe osoby mogą co do zasady rozporządzić swoimi udziałami, np. przenieść je na jednego współwłaściciela. Inaczej należy podejść do udziału dziecka. Jeżeli udział małoletniego ma zostać sprzedany, darowany, objęty działem spadku albo przeniesiony na jedną osobę, trzeba ocenić, czy jest to czynność przekraczająca zwykły zarząd majątkiem dziecka.
W praktyce rozporządzenie udziałem dziecka w spadku, nawet gdy wartość udziału wynosi około 3500 zł, zwykle przekracza zwykły zarząd. Oznacza to konieczność uzyskania wcześniejszego zezwolenia sądu opiekuńczego. Bez takiego zezwolenia notariusz może odmówić dokonania czynności, a sama czynność może być dotknięta nieważnością.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 101 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko. Przepis ten obejmuje m.in. czynności, które prowadzą do trwałego wyzbycia się przez dziecko udziału w majątku albo istotnie zmieniają skład jego majątku.
Dlatego przy udziale małoletniego w odziedziczonym samochodzie najczęściej nie wystarczy sama zgoda rodziców. Potrzebne jest postanowienie sądu opiekuńczego, które dokładnie określi czynność, na jaką sąd zezwala: przedmiot, udział dziecka, osobę, na rzecz której udział ma zostać przeniesiony, ewentualną spłatę oraz sposób zabezpieczenia pieniędzy należnych dziecku.
Jeżeli czynność ma być dokonana między dzieckiem a jednym z rodziców albo gdy interes dziecka może być sprzeczny z interesem rodzica, trzeba dodatkowo zwrócić uwagę na zasady reprezentacji dziecka. W niektórych sprawach konieczne może być wyznaczenie reprezentanta dziecka, ponieważ rodzic nie zawsze może reprezentować dziecko przy czynności, w której sam jest drugą stroną albo odnosi bezpośrednią korzyść.
Warto odróżnić tę sytuację od odrzucenia spadku przez dziecko. Odrzucenie spadku to osobna czynność, dla której po zmianach przepisów istnieją szczególne wyjątki. Szerzej omawiają to czynności w imieniu dziecka, zgoda sądu, natomiast przy dziale spadku i przeniesieniu udziału w konkretnym składniku majątku nadal trzeba badać wymóg zezwolenia sądu opiekuńczego.
Teoretycznie można rozważać różne konstrukcje prawne: darowiznę udziału, sprzedaż udziału, umowny dział spadku albo zniesienie współwłasności. Przy małoletnim kluczowe jest jednak nie to, jak nazwiemy czynność, lecz jaki będzie jej skutek dla majątku dziecka.
Nieodpłatne przekazanie udziału dziecka innej osobie jest szczególnie wrażliwe. Sąd opiekuńczy może uznać, że taka czynność nie służy interesowi dziecka, jeżeli dziecko traci składnik majątkowy bez ekwiwalentu. Znacznie łatwiej uzasadnić rozwiązanie, w którym samochód przypada jednej osobie, ale dziecko otrzymuje spłatę odpowiadającą wartości jego udziału.
Jeżeli udział małoletniego jest wart około 3500 zł, we wniosku warto wskazać, skąd wynika ta wycena, kto przejmie samochód, jaka kwota przypadnie dziecku i gdzie zostanie przekazana. W praktyce sąd może oczekiwać, że pieniądze zostaną wpłacone na rachunek dziecka albo w inny sposób pozostaną do jego dyspozycji, a rodzice będą mogli wykazać, że działają z należytą starannością.
Najczęściej najprostsze rozwiązanie to zgodny dział spadku, w którym wszyscy spadkobiercy ustalają, że samochód przypadnie jednej osobie, a pozostali otrzymają odpowiednie spłaty albo rezygnują ze spłat, o ile mogą to zrobić skutecznie i bez pokrzywdzenia małoletniego.
Dział spadku może nastąpić na podstawie umowy między wszystkimi spadkobiercami albo na mocy orzeczenia sądu. Jeżeli w skład spadku wchodzi nieruchomość, umowa działu spadku musi mieć formę aktu notarialnego. Przy samochodzie forma notarialna nie zawsze jest konieczna, ale udział małoletniego i tak wymaga wcześniejszego zezwolenia sądu opiekuńczego, jeżeli czynność przekracza zwykły zarząd.
W sprawach, w których rodzina chce przekazać cały składnik majątku jednej osobie, istotne jest prawidłowe opisanie mechanizmu przejęcia udziałów. Pomocne może być porównanie rozwiązań stosowanych przy większych składnikach majątku, takich jak przeniesienie udziałów w spadku na rzecz jednego spadkobiercy.
Wniosek o zezwolenie na dokonanie czynności przekraczającej zwykły zarząd składa się do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, właściwego co do zasady według miejsca zamieszkania dziecka. Wniosek może złożyć jeden z rodziców, przy czym sąd powinien wysłuchać drugiego rodzica, chyba że szczególne okoliczności przemawiają za innym sposobem procedowania.
We wniosku należy opisać nie tylko samą wolę rodziny, ale konkretną czynność, na którą sąd ma zezwolić. Sąd nie powinien udzielać blankietowej zgody na dowolne rozporządzanie majątkiem dziecka. Postanowienie powinno pozwalać ustalić, na co dokładnie sąd wyraził zgodę.
W praktyce warto wskazać:
Do wniosku zwykle dołącza się odpis aktu urodzenia dziecka, dokument potwierdzający dziedziczenie, dokumenty dotyczące pojazdu, projekt umowy lub opis planowanego działu spadku, dowód wartości pojazdu oraz dowód uiszczenia opłaty. Obecnie opłata od wniosku wszczynającego postępowanie nieprocesowe wynosi co do zasady 100 zł, chyba że konkretny przepis szczególny przewiduje inne zasady.
Jeżeli wszyscy spadkobiercy są zgodni, dział spadku może zostać przeprowadzony umownie. W przypadku udziału małoletniego najpierw należy jednak uzyskać prawomocne postanowienie sądu opiekuńczego zezwalające na konkretną czynność. Dopiero później można zawrzeć umowę działu spadku albo inną umowę prowadzącą do przeniesienia udziału dziecka.
Postanowienie sądu opiekuńczego w sprawie zezwolenia staje się skuteczne po uprawomocnieniu. W praktyce warto uzyskać odpis postanowienia z klauzulą prawomocności i przedłożyć go notariuszowi, wydziałowi komunikacji albo drugiej stronie czynności, zależnie od rodzaju majątku i sposobu zakończenia sprawy.
Poniższe przykłady pokazują, jak sąd może patrzeć na udział małoletniego w spadku w zależności od tego, czy dziecko otrzymuje realny ekwiwalent i czy czynność zabezpiecza jego interes.
Po śmierci ojca żona i troje dzieci odziedziczyli samochód. Jedno dziecko ma 10 lat. Rodzina chce, aby samochód przypadł matce, bo to ona faktycznie go używa i ponosi koszty utrzymania. We wniosku do sądu rodzice wskazują wartość auta, udział dziecka i proponują wpłatę kwoty odpowiadającej udziałowi dziecka na jego rachunek. Taki wniosek jest łatwiejszy do uzasadnienia niż prośba o zgodę na nieodpłatne oddanie udziału dziecka.
Małoletnia córka odziedziczyła udział w starym pojeździe, którego naprawa przewyższa wartość rynkową. Spadkobiercy chcą sprzedać auto za niewielką kwotę, a część przypadającą dziecku przekazać na jego konto. W takim przypadku we wniosku warto wykazać, że dalsze utrzymywanie współwłasności generowałoby koszty, a sprzedaż pozwala zachować dla dziecka realną wartość udziału.
Dziecko odziedziczyło udział w działce razem z matką. Matka chce przejąć udział dziecka bez spłaty, aby łatwiej sprzedać nieruchomość. Sąd może zakwestionować takie rozwiązanie, jeżeli dziecko traci majątek bez żadnej rekompensaty. Bezpieczniejszym wariantem jest zgoda na sprzedaż całej nieruchomości i przekazanie dziecku części ceny odpowiadającej jego udziałowi albo przejęcie udziału za spłatą.
Można to rozważyć, ale zwykle wymaga to wcześniejszego zezwolenia sądu opiekuńczego. Sąd musi wiedzieć, jaki udział ma zostać przeniesiony, na kogo, na jakich warunkach i czy dziecko otrzyma ekwiwalent.
Najczęściej nie. Rodzice zarządzają majątkiem dziecka, ale nie mogą bez zgody sądu dokonywać czynności przekraczających zwykły zarząd. Dział spadku obejmujący przeniesienie udziału dziecka zwykle należy do takich czynności.
Nie ma automatycznej zgody. Darowizna oznacza, że dziecko traci składnik majątku bez zapłaty, dlatego sąd będzie badał, czy taka czynność rzeczywiście leży w interesie dziecka. W wielu sprawach bezpieczniej przewidzieć spłatę.
W typowej sprawie o zezwolenie na czynność przekraczającą zwykły zarząd majątkiem dziecka należy liczyć się z opłatą stałą 100 zł od wniosku wszczynającego postępowanie nieprocesowe, o ile przepis szczególny nie przewiduje innej opłaty.
Nie jest to bezpieczne. Zezwolenie sądu powinno być uprzednie, czyli uzyskane przed dokonaniem czynności. Czynność dotycząca majątku dziecka dokonana bez wymaganego zezwolenia może być nieważna.
Udział w spadku należący do małoletniego dziecka podlega szczególnej ochronie. Jeżeli rodzina chce, aby odziedziczony samochód albo inny składnik majątku przypadł jednej osobie, trzeba przygotować rozwiązanie, które będzie zgodne nie tylko z wolą dorosłych spadkobierców, ale także z interesem dziecka.
W praktyce najważniejsze jest wcześniejsze uzyskanie zgody sądu opiekuńczego, precyzyjne opisanie planowanej czynności i wykazanie, że dziecko nie zostanie pokrzywdzone. Przy wartości udziału około 3500 zł zwykle warto przewidzieć spłatę na rzecz dziecka albo inny konkretny sposób zabezpieczenia jego majątku.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 98-101 - tekst jednolity w ISAP
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w szczególności art. 1035-1037 - tekst jednolity w ISAP
3. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności art. 583 - tekst jednolity w ISAP
4. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 23 - tekst jednolity w ISAP
5. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1961 r., sygn. akt 1CO 16/61, dotycząca skutków czynności dokonanej bez wymaganego zezwolenia sądu opiekuńczego.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marek Gola
Zapytaj prawnika