• Stan prawny na: 2026-05-28
Odrzucenie spadku po mamie nie odbiera własności mieszkania, które zostało wcześniej skutecznie darowane. Trzeba jednak osobno ocenić ryzyko roszczeń wierzycieli darczyńcy oraz ewentualnego zachowku, bo zależy ono m.in. od daty darowizny, kręgu spadkobierców i tego, czy osoba obdarowana należy do osób uprawnionych do zachowku.
W artykule wyjaśniamy, kiedy odrzucenie spadku chroni przed długami, co dzieje się z udziałem spadkowym, czy wierzyciele mogą podważać dawną darowiznę oraz kiedy darowizna mieszkania może mieć znaczenie przy obliczaniu zachowku.
.jpg)
Nie. Jeżeli mieszkanie zostało wcześniej skutecznie przeniesione na podstawie umowy darowizny, stało się własnością obdarowanego. Późniejsze odrzucenie spadku po darczyńcy nie cofa tej umowy i nie powoduje, że nieruchomość wraca do masy spadkowej.
Odrzucenie spadku dotyczy dziedziczenia po zmarłym, a nie ważności wcześniejszych rozporządzeń majątkowych. W praktyce odrzucenie spadku i jego skutki polegają przede wszystkim na tym, że osoba odrzucająca nie nabywa udziału w spadku i nie odpowiada za zobowiązania spadkowe jako spadkobierca.
Inaczej byłoby tylko wtedy, gdy sama darowizna byłaby skutecznie podważona z odrębnej podstawy, np. z powodu wad oświadczenia woli, pozorności, rażącej niewdzięczności albo skargi pauliańskiej wierzyciela. Nie wynika to jednak z samego faktu odrzucenia spadku.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Oświadczenie o odrzuceniu spadku można złożyć przed sądem albo przed notariuszem. Termin wynosi 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania do spadku. Jeżeli termin zostanie przekroczony, brak oświadczenia oznacza obecnie przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza, czyli z ograniczeniem odpowiedzialności za długi do wartości stanu czynnego spadku.
Zgodnie z art. 1020 Kodeksu cywilnego spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia tak, jakby nie dożył otwarcia spadku. Oznacza to, że w jego miejsce mogą wejść kolejne osoby z kręgu dziedziczenia ustawowego, w szczególności jego dzieci.
Jeżeli osobą, która wchodzi do dziedziczenia po odrzucającym, jest dziecko małoletnie, sprawę trzeba potraktować szczególnie ostrożnie. Po zmianach obowiązujących od 15 listopada 2023 r. w części typowych sytuacji rodzic, który sam odrzucił spadek, może odrzucić spadek także w imieniu dziecka bez wcześniejszej zgody sądu opiekuńczego, jeżeli spełnione są ustawowe warunki i czynność jest oczywiście zgodna z dobrem dziecka. Gdy istnieje konflikt między rodzicami, konflikt interesów albo sprawa nie mieści się w uproszczonej procedurze, zgoda sądu nadal może być potrzebna.
W pierwszej kolejności z ustawy dziedziczą dzieci spadkodawcy i jego małżonek. Dziedziczą oni w częściach równych, przy czym udział małżonka nie może być mniejszy niż jedna czwarta całości spadku. Jeżeli dziecko spadkodawcy nie dożyło otwarcia spadku albo jest traktowane tak, jakby nie dożyło, udział przypada jego dzieciom w częściach równych.
Jeżeli spadkodawca nie pozostawił zstępnych, zastosowanie znajdują dalsze reguły dziedziczenia, w szczególności dotyczące małżonka, rodziców, rodzeństwa oraz zstępnych rodzeństwa, opisane m.in. w art. 932 Kodeksu cywilnego. Dlatego po odrzuceniu spadku nie wystarczy sprawdzić wyłącznie swojej sytuacji. Trzeba ustalić, kto jest następny w kolejności i czy ta osoba również powinna złożyć oświadczenie.
Co do zasady wierzyciele spadkodawcy mogą dochodzić zapłaty od spadkobierców, którzy przyjęli spadek, a nie od osoby, która skutecznie spadek odrzuciła. Samo odrzucenie spadku nie daje wierzycielom prawa do przejęcia mieszkania, które wiele lat wcześniej zostało darowane i stanowi własność obdarowanego.
Osobny problem pojawia się wtedy, gdy wierzyciel twierdzi, że darowizna została dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli. Wtedy może próbować skorzystać ze skargi pauliańskiej na podstawie art. 527 i nast. Kodeksu cywilnego. W razie wygranej wierzyciel nie unieważnia darowizny wobec wszystkich, ale może uzyskać możliwość prowadzenia egzekucji z przedmiotu darowizny tak, jakby czynność była wobec niego bezskuteczna.
Przy darowiźnie dokonanej kilkanaście lat wcześniej kluczowe znaczenie ma art. 534 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem uznania czynności prawnej za bezskuteczną z powodu pokrzywdzenia wierzycieli nie można żądać po upływie 5 lat od daty tej czynności. Dlatego w wielu sprawach dawna darowizna będzie już poza zasięgiem skargi pauliańskiej, choć zawsze trzeba sprawdzić dokładną datę aktu notarialnego i stan wcześniejszych postępowań.
Najczęstszy błąd polega na założeniu, że każda darowizna dokonana ponad 10 lat przed śmiercią spadkodawcy nie ma znaczenia przy zachowku. Art. 994 § 1 Kodeksu cywilnego rzeczywiście przewiduje zasadę 10 lat, ale dotyczy ona darowizn dokonanych na rzecz osób niebędących spadkobiercami albo uprawnionymi do zachowku.
Jeżeli obdarowanym było dziecko spadkodawcy, małżonek albo inna osoba z kręgu uprawnionych do zachowku, sytuacja wymaga dokładniejszej analizy. Taka darowizna może być doliczana przy obliczaniu zachowku mimo upływu wielu lat. Nie oznacza to automatycznie, że trzeba zapłacić zachowek, ale nie można opierać obrony wyłącznie na twierdzeniu, że minęło 10 lat.
Roszczenie o zachowek przysługuje tylko określonym osobom: zstępnym, małżonkowi i rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy. Rodzeństwo spadkodawcy nie jest uprawnione do zachowku. Jeżeli więc roszczenia zgłasza wyłącznie rodzeństwo, należy odróżnić ich ewentualny udział spadkowy od prawa do zachowku.
Jeżeli uprawniony do zachowku nie może otrzymać należnej kwoty od spadkobiercy, może w dalszej kolejności kierować roszczenie do osoby, która otrzymała od spadkodawcy darowiznę doliczaną do spadku. Odpowiedzialność obdarowanego ma jednak granice, w szczególności zależy od wartości wzbogacenia oraz od tego, czy sam obdarowany jest osobą uprawnioną do zachowku.
Jeżeli córka skutecznie odrzuciła spadek po mamie, nie odpowiada za długi spadkowe jako spadkobierca. Nie nabywa ani aktywów, ani pasywów spadku. Wierzyciele powinni kierować swoje roszczenia do osób, które spadek przyjęły albo które są za długi odpowiedzialne z innej podstawy prawnej.
Nie można jednak mylić długów spadkowych z odrębnymi roszczeniami wobec obdarowanego. Dług spadkowy wynika z dziedziczenia, natomiast roszczenie pauliańskie albo roszczenie o zachowek wynika z innych przepisów i wymaga spełnienia osobnych warunków. Dlatego odpowiedź w konkretnej sprawie zależy od dokumentów: aktu darowizny, daty śmierci, treści testamentu, składu rodziny, długów oraz ewentualnych pism od wierzycieli lub spadkobierców.
Odrzucenie spadku po mamie nie powoduje utraty mieszkania otrzymanego wcześniej w darowiźnie. Chroni też przed odpowiedzialnością za długi spadkowe, o ile oświadczenie zostało złożone skutecznie i w terminie. Trzeba jednak pamiętać, że udział osoby odrzucającej spadek może przejść na jej dzieci, a wcześniejsza darowizna może mieć znaczenie w dwóch odrębnych obszarach: przy skardze pauliańskiej wierzyciela oraz przy obliczaniu zachowku.
Przy darowiźnie sprzed kilkunastu lat ryzyko skargi pauliańskiej często będzie ograniczone ze względu na 5-letni termin z art. 534 Kodeksu cywilnego. Przy zachowku należy natomiast uważać na zasadę 10 lat, bo nie zawsze chroni ona obdarowanego członka najbliższej rodziny. W praktyce najbezpieczniej jest przeanalizować sprawę na podstawie konkretnych dat, dokumentów i kręgu osób uprawnionych.
Poniższe przykłady pokazują, jak te same przepisy mogą działać inaczej w zależności od daty darowizny, kręgu spadkobierców i rodzaju zgłaszanych roszczeń.
Pani Anna otrzymała od mamy mieszkanie w darowiźnie 14 lat przed jej śmiercią. Po śmierci mamy odrzuciła spadek, ponieważ dowiedziała się o zaległościach pożyczkowych. Samo odrzucenie spadku nie powoduje utraty mieszkania. Jeżeli wierzyciel chciałby podważać dawną darowiznę jako krzywdzącą, musiałby liczyć się z 5-letnim terminem na skargę pauliańską, liczonym od daty darowizny.
Pan Marek dostał od ojca dom 12 lat przed jego śmiercią. Po śmierci ojca okazało się, że testament pomija jedną z córek spadkodawcy. Córka nie może zostać zbyta odpowiedzią, że od darowizny minęło ponad 10 lat, ponieważ darowizna na rzecz dziecka spadkodawcy może być brana pod uwagę przy obliczaniu zachowku. Dopiero po analizie testamentu, wartości majątku i kręgu uprawnionych można ocenić, czy i w jakiej wysokości roszczenie jest zasadne.
Pani Ewa odrzuciła spadek po zadłużonej mamie i ma dwoje małoletnich dzieci. Po jej odrzuceniu spadku dzieci mogą wejść w jej miejsce jako dalsi spadkobiercy. Jeżeli odrzucenie spadku w imieniu dzieci jest oczywiście zgodne z ich dobrem i spełnione są ustawowe warunki, możliwe może być złożenie oświadczenia bez wcześniejszej zgody sądu opiekuńczego. Jeżeli jednak drugi rodzic się sprzeciwia albo występuje konflikt interesów, konieczne może być postępowanie przed sądem.
Nie, jeżeli darowizna była ważna i skuteczna. Odrzucenie spadku nie cofa wcześniejszej darowizny i nie powoduje automatycznego powrotu mieszkania do spadku.
Nie z samego powodu odrzucenia spadku. Wierzyciel może próbować skargi pauliańskiej tylko wtedy, gdy spełnione są jej przesłanki, a przede wszystkim gdy nie upłynął 5-letni termin od darowizny.
Nie. Zasada 10 lat dotyczy darowizn na rzecz osób, które nie są spadkobiercami ani uprawnionymi do zachowku. Przy darowiźnie dla dziecka, małżonka lub innej osoby z najbliższego kręgu trzeba przeprowadzić dokładniejszą analizę.
Nie. Rodzeństwo nie należy do osób uprawnionych do zachowku. Uprawnieni są zstępni, małżonek i rodzice spadkodawcy, o ile w danej sytuacji byliby powołani do dziedziczenia ustawowego.
Jeżeli osoba odrzucająca spadek ma dzieci, mogą one wejść w jej miejsce w dziedziczeniu. Wtedy trzeba osobno ocenić, czy dzieci także powinny odrzucić spadek, zwłaszcza gdy spadek jest zadłużony.
Nie. Przy odrzuceniu spadku spadkobierca jest wyłączony od dziedziczenia. Przy przyjęciu z dobrodziejstwem inwentarza dziedziczy, ale jego odpowiedzialność za długi jest ograniczona do wartości stanu czynnego spadku.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w szczególności art. 527-534, art. 931-932, art. 991, art. 994, art. 1000, art. 1007, art. 1015 i art. 1020 - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 oraz tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1071.
2. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 101, dotyczący zarządu majątkiem dziecka - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59.
3. Informacja administracji rządowej o zmianach dotyczących odrzucenia spadku w imieniu małoletniego od 15 listopada 2023 r. - gov.pl.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Katarzyna Bereda
Adwokat, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego – pracę magisterską napisała z prawa pracy. Podczas studiów odbyła liczne praktyki, zarówno w sądach, jak i w kancelariach adwokackich. Aplikację adwokacką rozpoczęła w 2015 roku. W marcu 2018...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika