Zmiany w księdze wieczystej po śmierci właściciela

Dlaczego trzeba zaktualizować księgę wieczystą po zmarłym?

Śmierć właściciela albo współwłaściciela nieruchomości nie powoduje automatycznej zmiany wpisu w księdze wieczystej. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy, co wynika z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego, ale dla sądu wieczystoksięgowego, wspólnoty mieszkaniowej, banku, notariusza czy ubezpieczyciela istotny jest dokument urzędowy potwierdzający, kto dziedziczy i w jakich udziałach.

Księga wieczysta korzysta z domniemania zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym. Jeżeli nadal widnieje w niej zmarły współwłaściciel, osoby trzecie mogą oczekiwać uporządkowania dokumentów. Może to utrudniać wypłatę odszkodowania, sprzedaż nieruchomości, ustanowienie hipoteki, zawarcie umowy u notariusza albo podejmowanie decyzji we wspólnocie mieszkaniowej.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece właściciel nieruchomości jest obowiązany do niezwłocznego złożenia wniosku o ujawnienie swojego prawa w księdze wieczystej. Jeżeli zaniechanie tego obowiązku wyrządzi szkodę osobie trzeciej, właściciel może ponosić odpowiedzialność na zasadach określonych w ustawie.

Nie oznacza to jednak, że własność powstaje dopiero z chwilą wpisu. Przy dziedziczeniu wpis własności ma zasadniczo charakter deklaratoryjny, czyli ujawnia prawo nabyte wcześniej. Samo pozostawanie zmarłego w księdze nie pozbawia spadkobierców nabytych przez nich praw.

Stwierdzenie nabycia spadku albo akt poświadczenia dziedziczenia

Pierwszym krokiem jest uzyskanie dokumentu potwierdzającego dziedziczenie. Można to zrobić w sądzie, składając wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, albo u notariusza, który sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zgodnie z art. 95j § 1 Prawa o notariacie.

Droga notarialna jest możliwa wtedy, gdy można ustalić krąg spadkobierców, podstawę dziedziczenia i przysługujące im udziały, wszystkie wymagane osoby uczestniczą w procedurze, a przepisy nie wyłączają sporządzenia aktu. Notariusz nie rozstrzyga sporów między zainteresowanymi dotyczących na przykład ważności testamentu, tego, kto dziedziczy, albo wielkości udziałów. W sytuacji wymagającej rozstrzygnięcia takiego sporu właściwa jest droga sądowa.

Nie wszyscy zainteresowani muszą jednak bezwzględnie stawić się jednocześnie w tej samej kancelarii notarialnej. Art. 95ca Prawa o notariacie dopuszcza sporządzenie projektu protokołu dziedziczenia. Poszczególne osoby zainteresowane mogą następnie potwierdzić dane zawarte w projekcie i wyrazić zgodę na jego treść przed notariuszem, który sporządził projekt, albo przed innym notariuszem. Po złożeniu wymaganych oświadczeń przez wszystkie osoby zainteresowane protokół dziedziczenia może zostać spisany przy udziale co najmniej jednej z nich.

Takie rozwiązanie ułatwia przeprowadzenie czynności, gdy spadkobiercy mieszkają w różnych miejscowościach. Nie zwalnia jednak z obowiązku objęcia procedurą wszystkich wymaganych osób ani z prawidłowego ustalenia ich praw.

Wybór drogi zależy przede wszystkim od okoliczności sprawy, zgodności zainteresowanych i możliwości spełnienia wymagań ustawowych. Więcej o tym, kiedy wybrać stwierdzenie nabycia spadku czy akt poświadczenia dziedziczenia, warto sprawdzić jeszcze przed składaniem wniosku lub umawianiem notariusza.

W sprawie spadkowej potrzebne są zwykle: odpis aktu zgonu spadkodawcy, odpis aktu małżeństwa małżonka, odpisy aktów urodzenia dzieci, ewentualnie akty małżeństwa osób, które zmieniły nazwisko, testamenty, jeśli istnieją, oraz dokument potwierdzający umocowanie opiekuna prawnego, jeżeli jeden ze spadkobierców pozostaje pod opieką. Zakres dokumentów zależy od konkretnej sytuacji rodzinnej i podstawy dziedziczenia.

Opłata sądowa od wniosku o stwierdzenie nabycia spadku wynosi 100 zł. Dodatkowo pobiera się opłatę za wpis do Rejestru Spadkowego. Jeżeli w tym samym piśmie są składane także inne wnioski, na przykład o odebranie oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku, mogą powstać kolejne opłaty. W przypadku czynności notarialnych należy uwzględnić również należne wynagrodzenie notariusza, podatki i koszty wypisów.

Wniosek o wpis spadkobierców do księgi wieczystej

Sposób ujawnienia nowych właścicieli zależy od tego, jaki dokument potwierdza dziedziczenie oraz czy po nabyciu spadku doszło już do działu spadku, sprzedaży lub darowizny udziałów. Od 17 marca 2026 r. istnieją także dwie praktyczne drogi uzyskania wpisu po notarialnym poświadczeniu dziedziczenia: samodzielny wniosek oraz elektroniczny wniosek składany przez notariusza na żądanie uprawnionego.

Wpis na podstawie prawomocnego postanowienia sądu

Po uzyskaniu prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku spadkobierca może złożyć formularz KW-WPIS do wydziału ksiąg wieczystych sądu rejonowego prowadzącego księgę danej nieruchomości.

We wniosku należy wskazać numer księgi wieczystej, treść żądanego wpisu, dane uprawnionych osób oraz ich udziały w prawie własności. Dołącza się odpowiedni dokument sądowy wykazujący dziedziczenie, co do zasady w urzędowej postaci wymaganej w postępowaniu wieczystoksięgowym, oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty. Zwykła niepoświadczona kopia dokumentu nie jest wystarczającą podstawą wpisu.

Jeżeli po stwierdzeniu nabycia spadku doszło do dalszych zmian własności, trzeba przedstawić także dokumenty wykazujące te zmiany. O tym, co jeszcze warto zrobić po nabyciu spadku, decyduje rodzaj majątku, liczba spadkobierców i zamierzony sposób dysponowania nieruchomością.

Wpis na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia

Jeżeli dziedziczenie zostało potwierdzone zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia, spadkobierca nadal może samodzielnie złożyć wniosek KW-WPIS do właściwego sądu wieczystoksięgowego. Nie jest to jednak jedyne dostępne rozwiązanie.

Od 17 marca 2026 r. spadkobierca lub zapisobierca windykacyjny może zażądać od notariusza sporządzenia protokołu obejmującego żądanie wpisu w księdze wieczystej. Nową procedurę wprowadzono ustawą z 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2025 r. poz. 1793).

Na podstawie art. 95ga Prawa o notariacie protokół sporządzany po akcie poświadczenia dziedziczenia zawiera żądanie wpisu własności, użytkowania wieczystego nieruchomości albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a także przewidziane ustawą oświadczenie dotyczące znanych uprawnionemu praw objętych żądaniem.

Zgodnie z art. 95j § 2 Prawa o notariacie, jeżeli następstwo prawne po osobie ujawnionej w księdze zostało wykazane odpowiednimi dokumentami, notariusz składa wniosek o wpis za pośrednictwem systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe nie później niż w dniu sporządzenia tego protokołu.

Nowa procedura nie oznacza automatycznego wpisu po każdym akcie poświadczenia dziedziczenia. Wymaga żądania spadkobiercy albo zapisobiercy windykacyjnego, sporządzenia stosownego protokołu i przedstawienia dokumentów potwierdzających następstwo prawne. Jeżeli dokumenty nie wykazują ciągłości następstwa prawnego po osobie wpisanej w księdze, nie można zakładać, że notariusz złoży wniosek w tym trybie.

Notariusz ma obowiązek pouczyć uprawnionego o możliwości złożenia takiego żądania oraz o obowiązku ujawnienia prawa w księdze wieczystej. O pouczeniu umieszcza wzmiankę w akcie poświadczenia dziedziczenia. Zgodnie z art. 95j § 3 złożenie wniosku przez notariusza uważa się za złożenie go przez spadkobiercę albo zapisobiercę windykacyjnego.

Elektroniczne złożenie wniosku nie oznacza natychmiastowego dokonania wpisu. Wniosek nadal podlega rozpoznaniu przez sąd wieczystoksięgowy, który bada jego podstawę w granicach przewidzianych przepisami.

Ścieżka notarialna nie zwalnia również z opłaty sądowej. Notariusz pobiera właściwą opłatę sądową i przekazuje ją w przewidzianym prawem trybie wraz z elektronicznym wnioskiem. Dodatkowo należy uwzględnić koszty czynności notarialnych.

Wpis po dziale spadku, sprzedaży albo darowiźnie udziału

Jeżeli spadkobiercy przeprowadzili już dział spadku albo jeden z nich sprzedał lub darował swój udział, sam dokument potwierdzający dziedziczenie może nie wystarczyć do ujawnienia aktualnego właściciela.

W takiej sytuacji podstawą wpisu jest odpowiedni ciąg dokumentów wykazujących nabycie prawa: dokument stwierdzający dziedziczenie oraz dokument późniejszej czynności lub orzeczenie sądu. Może to być prawomocne postanowienie o dziale spadku, notarialna umowa działu spadku, umowa sprzedaży albo darowizny udziału.

Przy czynnościach notarialnych przenoszących własność nieruchomości notariusz co do zasady zamieszcza w akcie wniosek o dokonanie wpisu i przesyła go elektronicznie do sądu. Jest to odrębna podstawa składania wniosków przez notariusza, której nie należy utożsamiać z procedurą wprowadzoną w marcu 2026 r. dla aktów poświadczenia dziedziczenia.

Stwierdzenie nabycia spadku albo akt poświadczenia dziedziczenia pozwala zwykle ujawnić w księdze wieczystej udziały wszystkich spadkobierców. Jeżeli celem jest wpis do księgi wieczystej po dziedziczeniu tylko jednej osoby jako właściciela całości, potrzebny będzie dokument, z którego wynika, że pozostali spadkobiercy przenieśli swoje udziały albo że w dziale spadku nieruchomość przypadła jednej osobie.

Ile kosztuje wpis spadkobierców do księgi wieczystej?

Na podstawie art. 42 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych opłata od wniosku o wpis własności, użytkowania wieczystego albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na podstawie dziedziczenia, zapisu lub działu spadku wynosi 150 zł, niezależnie od liczby udziałów objętych danym wpisem.

Jeżeli nieruchomości są dwie i mają odrębne księgi wieczyste, zasadniczo trzeba uwzględnić wpis w każdej z nich i opłaty dotyczące poszczególnych ksiąg. Przy innych podstawach nabycia prawa, na przykład samodzielnej sprzedaży lub darowiźnie udziału, wysokość opłaty może wynikać z innych zasad określonych w ustawie.

Poza opłatą sądową mogą wystąpić koszty uzyskania dokumentów, wypisów notarialnych i dokonania czynności notarialnych. Jeżeli wniosek przygotowuje pełnomocnik, należy również uwzględnić ewentualne koszty jego udziału.

Wspólność majątkowa małżeńska a udziały po śmierci męża

Jeżeli mieszkanie albo dom należały do majątku wspólnego małżonków, po śmierci jednego z nich najpierw trzeba rozróżnić udział żyjącego małżonka w majątku wspólnym oraz udział zmarłego wchodzący do spadku. Co do zasady przyjmuje się równe udziały małżonków w majątku wspólnym, chyba że istnieją podstawy do ustalenia nierównych udziałów.

Jeżeli zmarły pozostawił testament, kolejność dziedziczenia może wyglądać inaczej. Testament trzeba ujawnić w postępowaniu spadkowym, a jego treść ma pierwszeństwo przed dziedziczeniem ustawowym, o ile testament jest ważny i skuteczny.

Przed wypełnieniem wniosku KW-WPIS należy prawidłowo ustalić nie tylko udziały w spadku, lecz także udziały w całej nieruchomości. To szczególnie ważne, gdy księga wieczysta wskazuje małżonków pozostających wcześniej we wspólności ustawowej.

Czy córki mogą zrzec się swoich udziałów?

Po śmierci spadkodawcy nie mówi się już o klasycznym zrzeczeniu się dziedziczenia. Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia może być zawarta tylko za życia przyszłego spadkodawcy, w formie aktu notarialnego. Po śmierci możliwe jest natomiast odrzucenie spadku w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania, ale nie zawsze prowadzi ono do przekazania udziału wybranej osobie. Często powoduje wejście do dziedziczenia dalszych zstępnych osoby odrzucającej spadek.

Jeżeli córki są pełnoletnie i chcą, aby ich udziały przypadły matce, odpowiednim rozwiązaniem może być dział spadku, umowa darowizny udziału albo sprzedaż udziału. Gdy w skład spadku wchodzi nieruchomość, umowny dział spadku wymaga formy aktu notarialnego. Przeniesienie własności udziału w nieruchomości również wymaga aktu notarialnego.

Jeżeli wszyscy spadkobiercy są zgodni, notarialne uporządkowanie sprawy bywa szybsze niż postępowanie sądowe. Przy braku porozumienia możliwe jest wystąpienie do sądu o dział spadku. Podstawowe reguły dotyczące wspólności majątku spadkowego i działu spadku wynikają z art. 1035–1037 Kodeksu cywilnego.

Trzeba też odróżnić dział całego spadku od rozporządzenia udziałem w konkretnej nieruchomości należącej do spadku. Jeżeli spadek nie został jeszcze podzielony, rozporządzenie udziałem w oznaczonym przedmiocie spadkowym może podlegać ograniczeniom wynikającym z art. 1036 Kodeksu cywilnego.

Zgoda sądu rodzinnego na dysponowanie majątkiem dziecka lub osoby pod opieką

Jeżeli jednym ze spadkobierców jest małoletni, rodzice nie mogą swobodnie rozporządzać jego udziałem w nieruchomości. Czynności przekraczające zwykły zarząd majątkiem dziecka, takie jak sprzedaż udziału, darowizna, obciążenie nieruchomości lub określone sposoby działu spadku, wymagają co do zasady wcześniejszego zezwolenia właściwego sądu.

Nie każda czynność związana z dziedziczeniem wymaga jednak takiego zezwolenia. Należy rozróżnić samo potwierdzenie nabycia spadku i ujawnienie istniejącego prawa w księdze wieczystej od czynności, która rozporządza majątkiem dziecka albo może uszczuplić jego prawa. Trzeba również uwzględnić szczególne przepisy dotyczące określonych czynności spadkowych.

Podobnie jest, gdy spadkobiercą jest osoba pełnoletnia pozostająca pod opieką prawną, na przykład osoba ubezwłasnowolniona całkowicie. Bywa, że sam spadek z ubezwłasnowolnionym spadkobiercą komplikuje cały dział spadku. Opiekun powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach dotyczących osoby albo majątku podopiecznego.

Przy czynnościach między podopiecznym a opiekunem albo w innych sytuacjach konfliktu interesów może być potrzebne ustanowienie kuratora lub innego odpowiedniego reprezentanta. Opiekun nie zawsze może reprezentować podopiecznego w czynności, w której sam ma własny interes majątkowy.

Udział osoby pozostającej pod opieką nie powinien być pomijany przy dziale spadku ani przy wpisach w księdze wieczystej. Jeżeli z ubezpieczenia należy się odszkodowanie związane z nieruchomością, część należna podopiecznemu powinna zostać rozliczona z poszanowaniem jego praw. Sposób dysponowania otrzymanymi środkami zależy od rodzaju czynności, zakresu uprawnień opiekuna i ewentualnego rozstrzygnięcia sądu.

Reguły, na jakich rozliczany jest majątek osoby ubezwłasnowolnionej a spadek, warto omówić przed czynnością z notariuszem i w razie potrzeby z prawnikiem.

Przy planowaniu sprzedaży, darowizny, działu spadku albo podziału środków warto osobno ocenić dysponowanie majątkiem dziecka, ponieważ brak wymaganego zezwolenia może uniemożliwić skuteczne dokonanie czynności.

Zapis windykacyjny w testamencie

Jeżeli właściciel chce, aby po jego śmierci konkretna nieruchomość przypadła wskazanej osobie, może rozważyć zapis windykacyjny. Taki zapis jest skuteczny tylko wtedy, gdy znajduje się w testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego. Zwykły testament własnoręczny nie wystarczy do ustanowienia zapisu windykacyjnego.

Przedmiotem zapisu windykacyjnego może być między innymi rzecz oznaczona co do tożsamości, zbywalne prawo majątkowe, przedsiębiorstwo, gospodarstwo rolne albo ustanowienie użytkowania lub służebności. Trzeba jednak pamiętać, że testator może skutecznie rozporządzać tylko prawem, którym jest uprawniony rozporządzać. Jeżeli jest współwłaścicielem nieruchomości, co do zasady może rozporządzić swoim udziałem, a nie udziałami innych osób.

Nabycie przedmiotu zapisu windykacyjnego również może wymagać ujawnienia w księdze wieczystej. Prawo zapisobiercy może zostać potwierdzone odpowiednim postanowieniem sądu albo zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia obejmującym zapis windykacyjny. Od 17 marca 2026 r. także zapisobierca windykacyjny może skorzystać z opisanej wcześniej procedury notarialnego wniosku elektronicznego, gdy spełnione są ustawowe przesłanki.

Zapis windykacyjny nie eliminuje automatycznie roszczeń o zachowek. Jeżeli po śmierci testatora osoby najbliższe zostaną pominięte albo otrzymają mniej niż wynika z zasad zachowku, mogą dochodzić roszczeń pieniężnych. Wysokość zachowku wynosi zwykle 1/2 wartości udziału spadkowego, który przypadłby przy dziedziczeniu ustawowym, a przy małoletnich zstępnych oraz osobach trwale niezdolnych do pracy – 2/3 tego udziału. Sama niepełnosprawność nie zawsze oznacza trwałą niezdolność do pracy, dlatego trzeba ocenić konkretny stan faktyczny.

Podatek od spadku i formalności po wpisie

Po uzyskaniu dokumentu spadkowego warto sprawdzić także obowiązki podatkowe. Małżonek, dzieci i inni najbliżsi członkowie rodziny mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego dla tzw. grupy zerowej, ale co do zasady wymaga to terminowego zgłoszenia nabycia spadku na formularzu SD-Z2 w ciągu 6 miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia sądu albo zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia, chyba że przepisy przewidują wyjątek.

Obowiązek zgłoszenia zależy od rodzaju nabytego majątku, wartości nabycia oraz ustawowych zwolnień i wyłączeń. Przy nabyciu stwierdzonym aktem notarialnym mogą mieć zastosowanie szczególne zasady dotyczące obowiązków podatkowych i zgłoszeniowych.

Po wpisaniu aktualnych właścicieli w księdze wieczystej łatwiej jest wykazać prawa wobec wspólnoty mieszkaniowej, ubezpieczyciela, notariusza, banku i potencjalnego kupującego. Aktualny wpis nie zastępuje działu spadku, ale porządkuje stan ujawniony publicznie i zmniejsza ryzyko sporów z osobami trzecimi.

Warto również sprawdzić, czy sąd rzeczywiście dokonał żądanego wpisu. Samo złożenie wniosku, także przez notariusza w systemie teleinformatycznym, nie jest równoznaczne z jego uwzględnieniem. W razie wezwania do usunięcia braków albo wydania niekorzystnego orzeczenia należy zastosować właściwy tryb postępowania i uwzględnić terminy wynikające z pouczenia sądu.

FAQ – praktyczne pytania o wpis spadkobierców

Czy wystarczy akt zgonu, aby wpisać spadkobierców do księgi wieczystej?

Nie. Akt zgonu potwierdza śmierć spadkodawcy, ale nie wskazuje, kto dziedziczy i w jakich udziałach. Do wpisu potrzebne jest prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia albo inny właściwy dokument wykazujący następstwo prawne.

Czy po akcie poświadczenia dziedziczenia trzeba samodzielnie złożyć KW-WPIS?

Nie zawsze. Od 17 marca 2026 r. spadkobierca lub zapisobierca windykacyjny może zażądać od notariusza sporządzenia protokołu i złożenia elektronicznego wniosku o wpis, jeżeli spełnione są wymagania art. 95ga i art. 95j Prawa o notariacie. Jeżeli z tej możliwości nie skorzystano, nadal dostępna jest droga samodzielnego złożenia wniosku KW-WPIS.

Czy notariusz automatycznie zmieni właściciela w księdze wieczystej po sporządzeniu APD?

Nie. Nowy tryb wymaga żądania uprawnionej osoby oraz wykazania następstwa prawnego odpowiednimi dokumentami. Notariusz składa wniosek elektronicznie, ale o wpisie rozstrzyga sąd wieczystoksięgowy. Sam akt poświadczenia dziedziczenia nie powoduje automatycznej zmiany danych właściciela w księdze.

Czy po stwierdzeniu nabycia spadku wdowa zostanie wpisana jako właścicielka całej nieruchomości?

Nie zawsze. Jeżeli poza wdową dziedziczą dzieci, w księdze wieczystej mogą zostać ujawnione udziały wszystkich spadkobierców. Aby wdowa była właścicielką całości, potrzebny jest zwykle dział spadku albo przeniesienie udziałów przez pozostałych spadkobierców. Należy też prawidłowo uwzględnić jej własny udział w dawnym majątku wspólnym małżonków.

Czy wpis spadkobierców trzeba wykonać przed sprzedażą nieruchomości?

Spadkobiercy nabywają własność z chwilą otwarcia spadku, a nie dopiero przez wpis w księdze wieczystej. Dlatego wcześniejszy wpis wszystkich spadkobierców nie zawsze jest bezwzględnym warunkiem zawarcia umowy sprzedaży. Notariusz musi jednak dysponować dokumentami wykazującymi uprawnienia sprzedających i ciągłość następstwa prawnego, a odpowiedni wniosek wieczystoksięgowy powinien odzwierciedlać rzeczywisty stan prawny. Możliwość dokonania czynności zależy od konkretnych dokumentów i stanu księgi.

Czy opiekun prawny może przekazać udział podopiecznego innemu spadkobiercy?

Nie może samodzielnie rozporządzać udziałem osoby pozostającej pod opieką, jeżeli czynność należy do ważniejszych spraw dotyczących jej majątku i wymaga zezwolenia sądu opiekuńczego. W razie konfliktu interesów może być również konieczne ustanowienie kuratora lub innego reprezentanta. Należy odróżnić samo ujawnienie nabytego udziału w księdze od czynności prowadzącej do jego zbycia.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, w szczególności art. 924–925 i art. 1035–1037 – tekst ustawy
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności przepisy o postępowaniu spadkowym i wieczystoksięgowym – tekst ustawy
3. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy – tekst ustawy
4. Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece, w szczególności art. 35 – tekst ustawy
5. Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie, w szczególności art. 95b, 95ca, 95ga i 95j – tekst ustawy
6. Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Dz.U. z 2025 r. poz. 1793; wejście w życie 17 marca 2026 r. – Dziennik Ustaw
7. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 42 i art. 49 – tekst ustawy
8. Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn – tekst ustawy