• Stan prawny na: 2026-05-17
Jeżeli zmarły pozostawił długi, spadkobierca może odrzucić spadek albo przyjąć go z dobrodziejstwem inwentarza. Oświadczenie trzeba złożyć w terminie 6 miesięcy od dowiedzenia się o powołaniu do spadku.
Przepisane wcześniej mieszkanie zwykle nie wchodzi już do spadku, ale znaczenie ma treść aktu notarialnego: darowizna ze służebnością i umowa dożywocia wywołują różne skutki, zwłaszcza przy zachowku.

W pierwszej kolejności do dziedziczenia ustawowego po zmarłym powołane są jego dzieci oraz małżonek. Jeżeli mama nie pozostawiła małżonka, co do zasady dziedziczą jej dzieci w częściach równych. Jeżeli dziecko spadkodawcy odrzuci spadek, jest traktowane tak, jakby nie dożyło otwarcia spadku, a jego udział może przypaść jego zstępnym, czyli przede wszystkim dzieciom.
Za długi spadkowe odpowiadają osoby, które spadek przyjęły albo które nie złożyły skutecznego oświadczenia w terminie. Wierzyciele, np. banki lub firmy pożyczkowe, nie mogą skutecznie żądać spłaty od osoby, która prawidłowo odrzuciła spadek i nie jest spadkobiercą. W praktyce może się jednak zdarzyć, że wierzyciel lub windykator kieruje pisma do rodziny zmarłego, dlatego warto przechowywać akt poświadczenia dziedziczenia, protokół odrzucenia spadku albo postanowienie sądu.
Jeżeli wszyscy bliżsi krewni skutecznie odrzucą spadek, do dziedziczenia mogą dochodzić kolejne osoby z kręgu ustawowego. Ostatecznie spadek może przypaść gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy albo Skarbowi Państwa. Takie podmioty odpowiadają za długi spadkowe na szczególnych zasadach i co do zasady z ograniczeniem wynikającym z przepisów o przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Spadkobierca może złożyć oświadczenie o przyjęciu spadku wprost, przyjęciu spadku z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu spadku. Oświadczenie składa się przed sądem albo przed notariuszem. Termin wynosi 6 miesięcy od dnia, w którym dana osoba dowiedziała się o tytule swojego powołania do spadku. Dla dziecka zmarłej będzie to najczęściej dzień dowiedzenia się o śmierci mamy, a dla wnuka często dzień, w którym jego rodzic odrzucił spadek.
Jeżeli termin zostanie zachowany i spadek zostanie odrzucony, dana osoba nie odpowiada za długi spadkowe. Trzeba jednak pamiętać, że odrzucenie spadku przez jednego spadkobiercę nie zamyka sprawy dla całej rodziny. Należy ustalić, kto wchodzi do dziedziczenia w dalszej kolejności i czy te osoby również powinny złożyć oświadczenia.
Brak oświadczenia w terminie nie powoduje już automatycznego prostego przyjęcia spadku. Obecnie skutkiem milczenia spadkobiercy jest przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. To ogranicza odpowiedzialność za długi do wartości stanu czynnego spadku, ale nie zawsze rozwiązuje problem praktycznie, bo wierzyciel nadal może kierować roszczenia do spadkobiercy, a ten musi wykazywać zakres swojej odpowiedzialności.
Jeżeli Pani odrzuci spadek po mamie, w Pani miejsce mogą wejść Pani dzieci. Jeżeli są pełnoletnie, każde z nich składa własne oświadczenie o odrzuceniu spadku. Jeżeli są małoletnie, działają za nie rodzice jako przedstawiciele ustawowi, ale trzeba sprawdzić, czy w danej sytuacji potrzebna jest zgoda sądu opiekuńczego.
Po zmianach w przepisach nie każda odmowa przyjęcia spadku w imieniu dziecka wymaga uprzedniej zgody sądu rodzinnego. W typowych sytuacjach, gdy dziecko dochodzi do dziedziczenia dlatego, że rodzic wcześniej odrzucił spadek, a oboje rodzice uprawnieni do władzy rodzicielskiej działają zgodnie albo drugi rodzic wyraża zgodę, możliwe jest odrzucenie spadku w imieniu małoletniego bez odrębnego postępowania przed sądem opiekuńczym. Jeżeli jednak między rodzicami nie ma zgody, sytuacja rodzinna jest nietypowa albo notariusz ma wątpliwości, konieczne może być uzyskanie zgody sądu.
W praktyce warto nie odkładać sprawy. Najpierw należy ustalić pełny krąg osób, które mogą dziedziczyć po zmarłej, a następnie zaplanować kolejność oświadczeń. Dotyczy to zarówno Pani, jak i siostry oraz dzieci każdej z Was.
Przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza oznacza, że spadkobierca odpowiada za długi spadkowe tylko do wartości aktywów spadku. Jeżeli więc w spadku nie ma realnego majątku albo jego wartość jest niewielka, odpowiedzialność za długi również jest ograniczona. Nie jest to jednak to samo co brak odpowiedzialności.
Dla bezpieczeństwa sporządza się wykaz inwentarza albo spis inwentarza. Wykaz inwentarza składa spadkobierca według własnej wiedzy i staranności, natomiast spis inwentarza sporządza komornik na podstawie postanowienia sądu. Dokumenty te mają znaczenie dla ustalenia, jaka była wartość majątku spadkowego i do jakiej kwoty spadkobierca może odpowiadać wobec wierzycieli.
Jeżeli wiadomo, że mama pozostawiła głównie długi, a majątku spadkowego praktycznie nie ma, odrzucenie spadku bywa najprostszym rozwiązaniem. Trzeba jednak przeprowadzić je konsekwentnie wobec wszystkich osób, które mogą wejść do dziedziczenia po odrzucających.
Jeżeli mieszkanie zostało skutecznie przeniesione na Panią aktem notarialnym w 2004 r., co do zasady nie należy już do spadku po mamie. Oznacza to, że zwykli wierzyciele spadkowi nie mogą po prostu potraktować tego lokalu jako majątku spadkowego i prowadzić z niego egzekucji za chwilówki zmarłej.
Inaczej mogłoby być, gdyby na mieszkaniu ustanowiono hipotekę albo inne zabezpieczenie rzeczowe. Wtedy wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości niezależnie od tego, kto jest jej aktualnym właścicielem. Przy zwykłych pożyczkach gotówkowych i chwilówkach najczęściej takiego zabezpieczenia nie ma, ale warto sprawdzić księgę wieczystą mieszkania.
Teoretycznie wierzyciel może próbować kwestionować dawną czynność prawną, jeżeli została dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli. Wymaga to jednak spełnienia szczególnych przesłanek i oceny dat powstania długów, daty przeniesienia własności oraz sytuacji majątkowej dłużnika. Przy umowie z 2004 r. i długach powstałych później takie roszczenia nie są automatyczne.
Kluczowe znaczenie ma dokładna treść aktu notarialnego. W praktyce często myli się dwie różne umowy: darowiznę mieszkania z ustanowieniem służebności osobistej mieszkania oraz umowę dożywocia. Obie mogą zapewniać seniorowi prawo mieszkania w lokalu, ale skutki spadkowe są inne.
Jeżeli była to darowizna mieszkania na rzecz córki, a jednocześnie ustanowiono na rzecz mamy służebność osobistą mieszkania, lokal nie wchodzi do spadku, ale darowizna może być brana pod uwagę przy rozliczeniach z tytułu zachowku. Dziesięcioletni termin, o którym często się mówi, nie zawsze chroni obdarowanego, zwłaszcza gdy darowizna była dokonana na rzecz dziecka spadkodawcy.
Jeżeli natomiast była to umowa dożywocia, czyli przeniesienie własności w zamian za zapewnienie utrzymania, opieki i świadczeń określonych w akcie notarialnym, taka umowa co do zasady nie jest traktowana jak darowizna. W typowych sprawach nie dolicza się jej do substratu zachowku tak jak darowizny, choć każdorazowo trzeba ocenić treść umowy i rzeczywisty charakter świadczeń.
Sama okoliczność, że mama przepisała mieszkanie na jedną córkę, nie oznacza automatycznie obowiązku natychmiastowej spłaty siostry. Trzeba jednak odróżnić brak udziału w mieszkaniu od ewentualnych roszczeń o zachowek.
Jeżeli siostra odrzuci spadek, jest traktowana tak, jakby nie dożyła otwarcia spadku. Może to wpływać na jej własne uprawnienia spadkowe i zachowkowe, ale w jej miejsce mogą wejść jej dzieci. Jeżeli one nie odrzucą spadku albo będą należeć do kręgu osób uprawnionych do zachowku, mogą pojawić się roszczenia wobec spadkobierców lub, w określonych sytuacjach, wobec osoby obdarowanej.
Odpowiedzialność obdarowanego za zachowek jest odrębną kwestią od odpowiedzialności za długi spadkowe. Można więc skutecznie odrzucić spadek i nie odpowiadać za chwilówki mamy, a jednocześnie w pewnych okolicznościach spotkać się z roszczeniem o zachowek dotyczącym wcześniejszej darowizny. Dlatego najważniejsze jest ustalenie, czy akt z 2004 r. był darowizną ze służebnością, czy umową dożywocia.
Poniższe sytuacje pokazują, dlaczego przy długach spadkowych trzeba równolegle oceniać termin odrzucenia spadku, krąg dalszych spadkobierców oraz charakter wcześniejszego przeniesienia mieszkania.
Córka odrzuciła spadek po mamie zadłużonej w firmach pożyczkowych, ale zapomniała, że ma dwoje małoletnich dzieci. Po jej odrzuceniu spadku dzieci weszły do dziedziczenia w jej miejsce. Rodzice muszą więc ustalić, czy mogą złożyć oświadczenie w imieniu dzieci bez zgody sądu opiekuńczego, czy w tej konkretnej sytuacji taka zgoda będzie wymagana.
Mama wiele lat przed śmiercią przekazała mieszkanie synowi w darowiźnie i zastrzegła dla siebie służebność mieszkania. Po jej śmierci córka odrzuciła spadek z powodu długów, ale jej pełnoletnie dziecko nie złożyło oświadczenia w terminie. Wnuk może zostać spadkobiercą z dobrodziejstwem inwentarza, a kwestia mieszkania może osobno pojawić się przy ewentualnym zachowku.
Rodzic przeniósł własność mieszkania na dziecko umową dożywocia, a nie darowizną. Po jego śmierci okazało się, że pozostawił niespłacone pożyczki. Samo mieszkanie nie wchodzi do spadku, a dożywocie co do zasady nie jest doliczane do zachowku jak darowizna, ale nadal trzeba ocenić, kto dziedziczy długi i czy spadek powinien zostać odrzucony.
Nie, jeżeli odrzucenie spadku było skuteczne i nie jest Pani spadkobiercą. Wierzyciel może wysyłać pisma informacyjne lub windykacyjne, ale nie oznacza to jeszcze istnienia odpowiedzialności za dług.
Tak, jeżeli po Pani odrzuceniu spadku dzieci wchodzą do dziedziczenia w Pani miejsce. Pełnoletnie dzieci składają oświadczenia samodzielnie, a w imieniu małoletnich działają rodzice z uwzględnieniem aktualnych zasad dotyczących zgody sądu opiekuńczego.
Brak oświadczenia w terminie oznacza przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Odpowiedzialność jest wtedy ograniczona do wartości aktywów spadku, ale spadkobierca nadal może być adresatem roszczeń wierzycieli.
Co do zasady nie, jeżeli własność została skutecznie przeniesiona aktem notarialnym. Trzeba jednak sprawdzić, czy była to darowizna ze służebnością, czy umowa dożywocia, ponieważ ma to znaczenie dla ewentualnego zachowku.
To zależy od rodzaju umowy, kręgu osób uprawnionych i tego, kto odrzucił spadek. Przy darowiźnie roszczenia o zachowek są możliwe w określonych sytuacjach. Przy umowie dożywocia ryzyko zachowku jest zwykle znacznie mniejsze.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Joanna Korzeniewska
Radca prawny , absolwentka prawa oraz europeistyki na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zdobywała doświadczenie w wielu firmach, zajmując się m.in. prawem budowlanym, prawem zamówień publicznych, regułami kontraktowymi FIDIC i prawem...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika